Graag laat ik van mij horen over mijn ervaring als HSP. Ik las het boek “Gelukkig Hoogsensitief” en vond het fijn ervaringen van andere hoogsensitieve personen te lezen, maar ik miste citaten van ouderen.
Werk
Ik ben 70 jaar. Tot mijn 60e jaar heb ik gewerkt. Eerst als docent individueel onderwijs in creatieve vakken en als docent Textiele Werkvormen voor Mavo, Havo en VWO. Vanaf 1992 heb ik als psycho-sociaal werker voor Vluchtelingenwerk Nederland en als trajectbegeleider van zeer getraumatiseerde vluchtelingen gewerkt. Ook in coördinerende functies en leidinggevend.
Zeilen
Een bijzonder tintje in mijn leven is dat ik veel gezeild heb met mijn eigen schip en op grote schepen als schipper. Van huis uit zeilden we al op jonge leeftijd. Mijn lichamelijke condities laten dit niet meer toe, maar er ligt achter ons huis een kleine motorboot waar we regelmatig mee weggaan. Het avontuur trekt mij aan want de reizen die we vroeger met de zeilboot maakte naar Scandinavië, die doen we nu met een camper. Genieten van natuur is opladen van mijn accu.
Anders
Op vrije jonge leeftijd kreeg ik door dat ik anders was dan anderen. Eerst dacht ik dat het kwam doordat ik niet door mijn moeder, de eerste 4 jaar, was opgevoed en mijn broers en zus wel, maar er was meer. Rond mijn zesde, stond ik plots op van tafel tijdens het eten en rende naar het raam. Wij woonde boven onze winkel, vanuit het raam kon je een flink stuk weg zien. Ik riep: “daar komt een slingerende auto aan!” En toen een enorme klap. De auto was de etalage ingereden. Direct rende ik naar beneden met mijn vader, en riep: “hopelijk stond er niemand voor de etalage.” Een man was gewond aan voorhoofd, stapte uit de auto in de etalage. Gelukkig had er niemand voor de etalage gestaan. Mijn vader kende deze dronken man. Hij sprak hem aan en heeft de verdere zaak, politie en zo afgehandeld. Ik was weer naar boven gegaan. Mijn broers en mijn zus en moeder wilde niet weten wat er gebeurd was.
Het gevoel dat ik iets had horen aankomen wat niet in orde was, is me nog heel vaak overkomen. Heb ook zeer vaak geholpen bij auto ongelukken. Waarom ? Dat bedacht ik me altijd achteraf.
Zintuigen
De indeling van “Gelukkig Hoogsensitief”, vind ik een mooie manier om mijn ervaringen te delen.
Ten aanzien van gevoelige zintuigen: voor mij springt het gehoor hier uit, een aantal jaren geleden heb ik in het ziekenhuis een gehoortest gedaan, zij vertelde me dat mijn gehoor frequenties konden horen die buiten de gangbare test was, het klopte dus dat ik lampen ‘kon horen’ als ze licht gaven. Een conclusie van een wat dove vriendin was: nu snap ik waarom je zo zachtjes praat, je hoort alles zo goed!
Bij tastzin, thermoceptie, ik voel me erg gauw koud of warm, ben ook niet in staat om mijzelf warm te maken. Zonder muts heb ik het bijna altijd koud, ondanks mijn enorme bos haren.
Vanuit nociceptie, doet mijn haar altijd zeer en registreer ik zenuw pijn in spieren en hoofd ‘haarfijn’.
Proprioceptie, dit zintuig vind ik het meest geweldig aan mijn hoogsensitiviteit, omdat ik altijd verschillende sporten heb gedaan en nog doe. Als je weet hoe het werkt, kun je je lichaam sturen, stimuleren en ontwikkelen. Het maakt me zoals ik mijzelf nu voel in mijn lichaam. Na een zware operatie en een ernstig ongeluk, bracht dit me weer terug in wie ik ben en een goede conditie voor zover als dat mogelijk is. Wekelijks ga twee keer per week naar de fitness en doe mijn oefeningen met plezier, fijn is het als je dan kan napraten met leeftijdsgenoten die hetzelfde ‘kunnen’.
Emoceptie
Emoties bemerken, het voelen van mensen in mijn omgeving is zo sterk ontwikkeld, dat ik mij heel moe voel worden als de mensen in mijn omgeving niet goed in hun vel zitten. Rond mijn 18e jaar, was ik bij een motorcross-wedstrijd waar een jonge jongen op een autoband door een tunnel van vuur reed. Ik viel ter plekke flauw.
Spiritualiteitszin, is bij mij vooral gericht op natuurlijke elementen; weerverschijnselen en geur, broodnodig voor de ontspanning met yoga oefeningen en bij visualisatie.
Ik ben erg blij dat de term HSP is genormaliseerd, nu is het voor iedereen een term met inhoud. Geuren, geluiden en smaken neem ik heel anders waar, vooral intenser, dan mijn partner. Mijn beide kinderen voelen dat ook, daar stem ik me vaak op af, of zie dat zij mij daarin volgen.
Creatieve intelligentie
Voor mijn werk heb ik eens een cursus creatieve intelligentie gedaan, out of the box denken, aan de TU in Enschede, daar merkte ik dat het voor mij een makkie was, maar voor een natuurkundige vaak een onmogelijkheid. Dit gaf me inzicht dat ik dat ook kan treffen bij cliënten van mij. Een begaafde kernfysicus uit Georgië was niet in staat oplossing te vinden voor zijn probleem met het kopen van meubels, terwijl zijn zwakbegaafde vrouw daar heel goed in was. Het kunnen uitleggen aan anderen hoe je tot oplossingen kunt komen is een geweldige kwaliteit, waar ik veel plezier in heb. Het verbindt je met anderen, zowel cliënten als mijn kinderen en kleinkinderen.
Schipper
Als schipper wilde ik het ‘plaatje compleet hebben’ een must, het weer, het schip, de zeilen etc. zien welke risico’s en kansen er waren. Teamleden zelf uitzoeken, wie waar op welke plaats lukte me vaak goed doordat je vrij snel ziet wie welke handelingen kan doen. Ik genoot ervan. Bij wedstrijden ging het mij niet zozeer om het winnen maar dat het gebeuren soepel en soms in perfectie verliep. Een uitdaging voor iedereen in de groep.
Reageren
Ik denk na, weeg allerlei zaken af en reageer. Door de jarenlange ervaring merk ik dat het reageren steeds sneller is gegaan, vooral in bekende situaties. De vraag daarna heb ik het goed gedaan is van belang. Ik spreek me zelf dan toe: “goed zo meisje”, of “dat had beter gekund”. Uitdrukkingen, niet van mijzelf maar een zeer goede vriend die leerde mij dit te zeggen, soms zelfs hard op. Dat helpt om positief te blijven denken omdat mijn omgeving vaak niet reageert of erg laks.
Mijn zelfreflectie is zeer nadrukkelijk aanwezig.
Genieten van creaties
In deze periode van mijn leven maak ik tekeningen en textielobjecten. Merkbaar is dat ik meer hersengebieden daarvoor inschakelen kan. De speurtocht in al mijn laatjes om verschillende voorwerpen, stoffen, kleuren, materialen, verschillende structuren, motieven, formaten. Daar vul ik mijn energie mee in mijn eigen atelier. Bijvoorbeeld: een lange wc buis stofferen of tientallen Delfts-blauw motieven verwerken in een tekening. Ik werk altijd alleen. In een groep werken is niets voor mij, doceren ja, eigen ontwerpen maken, nee.
Mijn aandacht voor nog kleinere details heeft mijn textielwerk verdiept, ik kan nu goudborduren en de kleinste details weergeven. In mijn docentenopleiding voor textiel was ik nog niet zover. Het lijkt erop dat ik veel meer in staat ben om mijn hoogsensitiviteit te voelen, uit te werken, te genieten, te integreren en te accepteren. Als het af is kan ik daar uren naar kijken en genieten van het resultaat.
Tekenen om te ontprikkelen
Mijn dochter, monteur, tekent ook, heel detaillistisch, technisch volmaakt, daar geniet zij weer van. Haar zoon tekent ook met veel detail maar laat dat rustig ontstaan het vervolg, uit de flow. Beide hebben daar plezier in, ze vinden rust in hun overprikkeld brein door tekenen. Mijn zoon, technisch ontwerper, tekent in zijn vrije tijd met detail maar dan zijn de onderwerpen vaak motorfiets, zeilboot, Winnie de Pooh-achtig. De ontspanning na een uurtje tekenen laat zich raden. Als moeder en dochter een weekendje gaan varen gaan de tekenspullen mee, per slot van rekening kun je ook een beetje praten onder het tekenen.
Oplossingsgericht
In mijn werk met vluchtelingen, kwam mijn oplossingsgericht werken en denken, tot uiting in de vorm van bijzondere niet alle daagse oplossingen waar cliënten vaak baat bij hadden. Cliënten te enthousiasmeren tot een bijzondere aanpak lukte me vaak door mijn verantwoordelijkheid te laten voelen aan hen. Zo van “ga het maar proberen, ik blijf bij je in de buurt”.
Je werkt hierin vanuit verschillende perspectieven, niet alleen gericht op cliënt maar ook juridisch, en lange termijn resultaat. Deze talenten, hebben mij ver gebracht in de begeleiden van cliënten.
Nadeel, er waren geen collega’s die ook die talenten bezaten, wat veel onbegrip en negativiteit opleverden. Ik liet zien dat het wel kon, zij konden dat niet. Ze waren blij dat ik na 25 jaar afscheid nam. Ik ondermijnde hun werk!
Jaloezie
Ik heb vaker meegemaakt dat er jaloezie was om iets wat ik wel kon en zij niet. Heel vaak merkte ik het niet, tot het escaleerde. Een vorm van jaloezie ken ik niet, voor mij is de ander niet beter, wel anders, wat geen probleem is.
Omdat mijn cliënten geen Nederlands spraken maar een andere taal, kwamen mijn spiegelneuronen me van pas, evenals mijn bio energetisch opleiding als psycho-sociaal werker. Het boek “Je lichaam als spiegel “van Ansgar en Dietlinde Rank, geeft mooie voorbeelden. Ik zag de mens in zijn totale vorm; binnen en buitenkant. Het startpunt voor mij om de begeleiding te beginnen. Metaforen werken hier ook uitstekend, zo van: ”jouw rugzak die bij je draag, is zo zwaar dat je daar hoofdpijn en rugpijn van krijgt”. Dit demonstreerde ik dan maar even voor de duidelijkheid.
Rekening houden met geloof, genre, het groepsbelang met respect behandelen. Om bijvoorbeeld beter inzicht te krijgen in mijn werk, zocht ik vaak uit wie het groepsbelang beheerde, daar contact mee te leggen om duidelijk te krijgen hoe de begeleiding optimaal uitgevoerd kon worden.
Pensioen
Nu zijn er geen cliënten meer en zet ik mijn HSP in, in mijn bestaan van dag tot dag. In mijn tekeningen en textiel-ontwerpen en oppassen op mijn kleinkind. Een die 8 weken is, de anderen van 7, 12 en 16 jaar daar ga je andere dingen mee doen. Mijn reizen in Nederland en Scandinavië met fiets, boot of camper laat mij andere mensen ontmoeten die zoveel laten zien van zich zelf, ik kan en wil dat zien.
Medicatie
Niet alles is fijn aan hoogsensitiviteit, vooral het niet herkennen door anderen. Ik heb al jaren problemen bij medici over de dosering van medicijnen. Ik heb aan een kindsdeel genoeg en bij mij werkt de vertering van eten in 12 uur. Sommige medicijnen, pijnstillers, kan ik niet verdragen ik krijg er zeer hoge koorts van. Ze geloven je niet. “Iedereen kan daar tegen…..” zeggen ze. Maar ik ben niet iedereen. Het levert iedere keer hoog oplopende ruzie op. Teveel drukte of lawaai, is niet te doen voor mij, “onzin, iedereen kan daar tegen….”. Maar ik weet inmiddels dat elke HSP dit herkent.
Er is meer bekend geworden de afgelopen 60 jaar.
Gelukkig, maar we zijn er nog niet.
Chrisje uit Lemmer, pensionado.
(op de foto is een model te zien, niet de schrijver)