(0592) 861 792 info@hoogsensitief.nl

“Je moet gewoon wat strenger zijn”

Van de week las ik een post van Kek Mama waarin er een dilemma werd voorgelegd. Het dilemma was dat de vader van het jongetje vond dat moeder gewoon wat strenger tegen zoonlief moest zijn. Is dit inderdaad zo of juist niet? Dat was de vraag.

Strenger zijn

Ik schrijf hier deze blog over omdat, ik deze vraag vaak voorbij hoor komen in mijn praktijk. Als deze optie niet door een van de ouders wordt geopperd dan is er vaak wel iemand in de omgeving van het hooggevoelige kind dat van mening is dat er gewoon wat strenger opgetreden moet worden.

Kek Mama schetste dit als  dilemma, maar dat is het voor mij eigenlijk helemaal niet. Mijn antwoord luid namelijk volmondig NEE en ik leg je graag uit waarom.

Prikkels komen intenser binnen

Hooggevoelige kinderen zijn zoals de term al aangeeft gevoelig. Ze hebben het talent om meer prikkels tot zich te nemen en deze op een diepere manier te verwerken in de hersenen dan niet hooggevoelige kinderen. Omdat ze meer prikkels kunnen waarnemen is er de kans dat een binnenkomende prikkel sneller te veel is.

Hierbij kun je denken aan de naden van de sokken, het elastiek in de onderbroek dat te strak zit, maar ook het harde geluid van een deur die wordt dichtgeslagen.

Kinderen reageren vaak op deze prikkels en kunnen dit soms moeilijker voorbij laten gaan. Een schrammetje is dan echt dagen vervelend totdat het korstje dik genoeg is of ze schrikken toch van een ogenschijnlijk onschuldige film waardoor ze beginnen te huilen.

Natuurlijke reactie onderdrukken

Wat er gebeurt als je deze natuurlijke reacties van je kind afkeurt, is dat ze leren dat wat ze voelen niet oké is. Dat de gevoelens er niet mogen zijn. Over het algemeen hebben hooggevoelige kinderen de drang om het juiste te doen. Omdat ze zo goed kunnen afstemmen op hun omgeving, zijn ze geneigd de situatie zo in te kleden dat ze de ander niet tot last zijn of geen problemen veroorzaken voor de ander.

Wanneer gevoelens die dan aanwezig zijn zoals angst, pijn of verdriet dan worden afgekeurd , leert het kind dat het niet oké is om deze dingen in die specifieke situatie te voelen. Het leert dat jij als ouder niet zit te wachten op dit soort reacties. Het gevolg daarvan is dat je kind deze gevoelens niet meer met jou zal delen. En daar gaat het mis. Want dat je kind zijn gevoelens niet meer met je deelt, houdt niet in dat je kind deze gevoelens niet meer heeft. Er gaat alleen van binnen een deurtje dicht dat er voor zorgt dat jij niet meer wordt lastig gevallen met het gevoel van je kind.

Leren omgaan met emoties

Op die manier ontneem je jezelf en je kind de kans om op een constructieve manier naar deze gevoelens te kijken. Je leert je kind niet, dat het oké is om gevoelens te ervaren en dat het zelf een keuze kan maken hoe om te gaan met deze gevoelens. Een gemiste kans om te groeien en te ontwikkelen.

Hoe mooi zou het zijn wanneer je kind alles aan je kwijt kan en jij je kind kunt ondersteunen bij het maken van een constructieve keuze hoe om te gaan met deze gevoelens en emoties?

JORIEKE KROEZE (1987) werkt als Hooggevoeligheidsdeskundige in haar eigen praktijk.
Hierin begeleid ze hooggevoelige kinderen en hun ouders om beter te leren omgaan met de hooggevoeligheid van het kind. Ze schrijft graag over hooggevoeligheid omdat ze merkt dat er veel behoefte is aan praktische tips die gemakkelijk toe te passen zijn in het gezinsleven. Haar missie is om kinderen en hun ouders de juiste handvatten te geven zodat ze zelf aan het roer staan en invloed kunnen uitoefenen op de uitdagingen die hooggevoeligheid kan bieden. Lees meer over Jorieke op www.joriekekroeze.nl